e-mail dit naar een bekende.

Met een veel betere motor, betere begeleiding en meer ervaring krijg je in de Dakar nog steeds niets cadeau. Henno van Bergeijk staat er vele malen beter voor dan toen hij in 2006 met zijn klassieke XT500 meedeed. Toch moet hij er ook nu keihard voor knokken om de finish te halen. Omdat Henno heel laat binnen was met de rustdag moest hij gisteren als laatste vertrekken. Schijnbaar heeft hij een aantal waypoints gemist, waardoor hij vandaag wederom als laatste van start moest.

''Bij de start was het mistig, en door het stof werd het een bruine mist, heel apart. Later kwamen we in de bergen boven de mist, dat was wel weer heel mooi. Het was zwaar. Heel veel rivierbeddingen met los zand en stenen. Moeilijk om die zware KTM doorheen
te krijgen. Op een gegeven moment gingen we gewoon haaks de bergen over. Off-piste, met alleen maar grote stenen. Overal stonden mensen te ploeteren. Stapvoets rijden, worstelen was het. Ik dacht 'als dit zo blijft ga ik het niet redden'. Dat duurde tot cp1. Typisch Dakar: net als je denkt dat het echt niet meer gaat, verandert alles en gaat het plots beter."

De route ging over in meer zand, wat goed te doen was. Henno zijn tempo ging wat omhoog en hij kon weer wat mensen inhalen. Uiteindelijk reed hij zonder al te veel verdere problemen naar de finish. Henno: ,,Ik ga nu mijn roadbook doen, zojuist heb ik even 2 uurtjes geslapen. Vervolgens eten en dan slapen. Ik voel m'n armen goed nu, het was echt een lange dag, en morgen volgt er weer een zware dag.''

Morgen rijden de deelnemers een lus rondom Copiapo. De langste en moeilijkste etappe van de rally. Meer dan 100 kilometer duinen aan het eind van de dag. Het zijn meer bergen van zand. De hitte kan ook nog een grote rol spelen. Als de temperatuur echter blijft zoals vandaag zal dat wel loslopen, want het is zeer aangenaam in Copiapo. De Atacama woestijn doet zijn reputatie sowieso geen eer aan als heetste en droogste woestijn ter wereld, want vanochtend viel er zelfs wat motregen!