Met een gezicht vol grijs stof, de blaren in zijn handen en een brandwond op zijn arm kwam Erik van Loon binnen in het bivak van Arequipa. De eerste etappe van de Dakar Rally in Peru was bepaald geen succes voor Van Loon. Meer dan vier uur verloor hij door een verstopte dynamo en een verdraaide band van de stuurbekrachtiging. Hij finishte als 43 ste. Het klassement is naar de maan.

Van Loon was er nog redelijk nuchter onder. ,,De eerste twee jaar dat ik Dakar reed, was het niet anders. Ik vind dat ik nog vroeg (20.00 uur, red.) binnen ben. De top 10 kan ik vergeten. Vier uur ga ik op die paar dagen niet meer goedmaken. Het is niet anders.’’

De elfde etappe, van Arica in Chili naar Arequipa in Peru, was een echte Dakarspecial. In de eerste tien kilometer moesten de auto’s door een riviertje en meteen daarna het fesh-fesh in. ,,Het was alsof iemand een zak cement leegstortte,’’ vertelde Van Loon. ,,Ik denk dat het stof in de nattigheid is blijven plakken en dat daardoor de dynamo verstopt is geraakt.’’

Toen ook de stuurbekrachtiging er mee ophield en de accu niet meer oplaadde, begon het McGyveren voor Van Loon. ,,In dat stof staan klooien is helemaal niks. Dat kost zo veel tijd. Alles moest uit elkaar. De auto moest op de krik, omdat de hydraulische jack ook niet meer werkte. Donderde de auto nog van de krik ook. Gelukkig lag er een band onder en niet ik. Ik heb mijn pols verbrand aan de hete slang van de koeling.’’

Toen de viezigheid eenmaal uit de dynamo was, alles weer ongeveer in elkaar zat en Van Loon weer verder kon, was het drie uur later en begon de martelgang pas echt. ,,Dan kom je achteraan in het stof en de sporen terecht. Niet te doen,’’ zei Van Loon. ,,Ik ben dwars door de diepste sporen heen geklapt. Ik moet toch wat; zes versnellingen langzamer werkt ook niet. Dan kom je voortdurend vast te zitten in die rommel. En ik heb een paar keer vastgezeten: tot de bodemplaat. Bob ten Harkel heeft me drie keer losgetrokken. Er was zo veel stof dat je niet zag waar je reed. Eén keer gooide ik de auto door een spoor en kwam ik op een stuk steen van een meter hoog terecht. Twee wielen los van de grond.’’

Omdat Van Loon een hoog startnummer heeft en in de top 10 stond, heeft hij een beschermde status. Daarmee mag hij in de twaalfde etappe nog redelijk vooraan starten. ,,Daardoor kom ik niet nog verder achter de feiten aan te lopen. Ik ga de resterende dagen gewoon weer plankgas. Ik heb nu toch niets meer te verliezen.’’